İnsan etiğini, bireyin dünya şartları altında nasıl kendini mental olarak dönüştürebileceğine ve hayatta kalabileceğine değinen güzel bir kitap. Kitabın bütün anlatısı, iradenin "irrasyonel" yapısıyla dünyayı kendi oyun alanına çevirebileceği, birey temelli bir anlatı üzerinden halihazırda dinler ve kültürler ile süregelen etik yapılarını değiştirebileceğini anlatıyor.
Kitaptan anladığım kadarıyla Nietsche'nin nazilere ilham olduğu çok açık bir şekilde bariz. Yoğun anti-feminizm ve eser miktarda ırkçılık da var. Ek olarak kitabın bazı kısımlarında(1 bölüm) SADECE dönemin Alman politiğine dair konuşuyor. Bunu göz önünde bulundurup, okurken es geçmeyi düşünebilirsiniz. Sosyalizme, demokrasiye ve benzeri "yumuşak" fikirlere de garezi var. Haklılık payı yok değil tabi..
Not: Kitabın ağır bir dili var.