Bazen onunla konuşurken hep olduğum yerde dönüp dolaşıyormuşum hissine kapılıyorum. Onu sürekli yukarıya çeken şey beni bir çember içinde döndürüp duruyor. Kendimi öyle boş hissettiriyor ki!
Hiçbir zaman kendimi başkalarından farklı düşünen biri olarak görmedim, ben farklı olmaya çalışmıyorum ki. Ama dürüstçe konuştuğum zaman herkes beni ya şaka ya da rol yapıyorum sanıyor. Böyle olduğunda da, her şey eziyete dönüşüyor.