Kalbimmm desin benim dilimde değil
Hasret ateşiyle yanan bir kor yüreğim
O güzel yüzünden olunca mahrum
Her nefeste inan seni solur um seniii
Vazgeçemem senden elimde değil
Uzakta olsan da seni bekler
Senin hayalinle geçer günlerim
Her nereye baksam seni görürüm
Senden başkasına körüm
Sensiz yaşayamam ölürüm
Kalbim senle atar senle huzur bulurum
Yaşamayı öğrenemedim bu hayatta
Ayakta duramadım hep eksik hep yarım kaldım
İnsanları öğrendim yüzlerinde maskeler takılı insanlar gördüm
Savaşmayı öğrenemedim yenmeyi öğrenemedim dövüşmeyide beceremedim hiç
Saklamayı öğrendim
Susmayı öğrendim
Sevmeyi öğrendi
Yalan kin öfkeyi öğrenemedim dışlandım hor görüldüm yalnız kaldım
Kaçmayı öğrendim insanlardan
Yaşamında yalan olduğunu öğrendim koskoca yalan.
Gözlerin her an yaşlı diye sorarlar?
Ağlamaktan cevabı aklıma gelmez ki.
Yüzün gülmez diye sorarlar?
Gönül sultanımın acısı hiç dinmedi ki!
Arkamdan söylenip hep dururlar.
Çare deyince soranlar yok olurlar.
Dolunayı sever gibi seviyorum seni.
Öyle güzel,
Öyle berrak...
Hayat ne garip değil mi?
Her şey bir nefes kadar yakınken
Gönlümüz neden hep uzaklarda?