Yankı

Yankı
Yankısı, Gelir seslenişimin, Dalgalarla bana doğru İnsandan, insanlardan Ve insanlık değerlerinden
SENSİZ Sensiz de denizi seyredebiliyorum. Hem dalgaların dili seninkinden açık. Ne kadar hatırlatsan kendini boş. Sensiz de seni sevebiliyorum. Hep boş konuşurduk hatırlar mısın, bula bula, Karşılaştığımız zamanlarda. Sen, sevgiden şımaran çocuk, Ben şaşıran budala.
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yalnızım Ben de sensiz
Sayfa 57 - Yapı Kredi Yayınları
Bana kara diyen dilber Kaşların kara değil mi Yüzümü güldüren gelin Gözlerin kara değil mi Güzel ben seni isterim Seni koynumda beslerim Yüzünü güzel göreyim Zülüfün kara değil mi Boyun uzun belin ince Yanakların olmuş gonca Salıversin kulunca Beliğin kara değil mi Utanırsın akar terin Güzellikde yok benzerin En sevgili makbul yerin Saçların kara değil mi Beni kara diye yerme Mevlam yaratmış hor görme Ela göze siyah sürme Çekilir kara değil mi
AnLadım........
Sen susabildiğin kadar sus, Ben anlayacağımı çoktan anladım. Sakladığın herşey sende kalsın, Sende zerre olmadığımı sustuğunda anladım. Hiç olduğumu arkana dönüp bakmadan gittiğinde, Ayaklarının altında kaldığımda anladım. Duygularımı yağmalayıp terkettiğin gün, Yüreğimi sökmeyi başardığında anladım. Sözümün, sevdamın kalbine hükümsüz olduğunu, İçin sızlamadan beni yalnızlığa ittiğinde anladım. Hani sğınacak yuvamdı ya gönlün, O gönülde sevdadan tek bir iz görmediğimde anladım. Sende silinmiş bir suretten ibaret olduğumu, Yıldızların bile göğümde kaybolduğunda anladım. Senin gülüşün başka bir göze düşerken, Yağan yağmur üzerime mermi gibi yağdığında anladım. Ben sende tek seferlik bir yolcuymuşum, Sana yazdıklarıma gözünü kapattığında anladım, Ben bir hayali özümde büyütmüşüm, Seni başkalarına metiyeler dizdiğinde anladım.
Anladım ki...
Acı gerçek
Birgün herşeyinle mazide yerini alacaksın. Unutulacaksın yavaş yavaş. Önce sesin silinecek kulaklardan, Sonra bakışların netliğini kaybedecek hafızalarda. El ayak çekilecek üzerinden, Zamanla yokluğuna alışılacak. Gelmez olacaksın canım dediklerinin akıllarına. Unutulmak düşüncesi bile, derin iç çekişlere, Boğazında düğümlenen yutkunmalara sebep olsa da, Hayat bu ya devam edecek kaldığı yerden herkes hayatına. Sonra hatıralarla anılacaksın bir zaman, Git gide mesafelere yenik düşecek, Arada bir hissedilecek yokluğun, O da dünyanın dönüşüne mağlup olacak sessizce. Sen şimdi yüzleşsen de bu acı gerçekle, Unutulacaksın en nihayetinde. Gün gelecek mezarına bile uğrayan olmayacak, Yaşamamış gibi, bu dünyadan geçmemiş gibi, Yokluğa terkedileseksin hemde hiç ummadığın bir süratle. Onun için fırsat verme Hüznü sana gümüş tepside sunan hiç kimseye, Zamanı gelecek unutacaklar listesinde yazılacak adın, Büyük harflerle......