iskenderiye kütüphanesi yandığında yok olan kitapları bilmediğimiz için minnettarlık duymamız gerekir çünkü nelerin yok olduğunu bilmiş olsaydık tesellisi imkânsız bir durumda olurduk."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Duydum bana sevgin Dünya kadarmış,
Anladım Dünyanın dar olduğunu ,
Gel yalanlar söyle, seni sevdim de
Gidiyor olsan da sana geldim de ,
Doğruyu söyleme günün birinde söyleme,
Ellere yâr olduğunu...
Geceleyin otobüste ne yana gittiğini şaşırır insan
Ne zaman geceleyin düşşem yollara
Ne zaman camdan baksam karanlık
Göz uykulu, ben uyanık
Yüreğim sıkışır, aklım karışır
Senden uzağa mı, sana doğru mu gidiyorum Bilemem...
Bir telaş alır beni, korkarım
Yaklaşmaya çalıştıkça mesafeler uzar diye Karanlıklar düşlerimi bozar diye, korkarım Söyleyemem
Bir ışık görünür çok uzaklarda
Dağ başında birinin penceresi mi
Hasta mı var evde?
Neden yanar o ışık?
Kuşkular kemirir yüreğimi
Sevinçten uykuları kaçmış biri mi?
Güneşi mi bekler?
Seni mi?
Bilemem
Tek bekleyen ben değilsem
Ölmek isterim
Ölemem
Çiledir gecede yolculuklarım...
"Gece Yolculuğu"
Yıldız Kenter & Dr. MetinVural
Ne sevdadan döndü başım
Ne kaybettim kendimi
Hepsi poz hepsi unutmak içindi halimi
Hayatım karpuz kabuğundan bozma bir tekne mi
Beni rüzgarsız bıraksın
Yoruldum yıktım dağıttım elimle kurduğumu
Bugün vazgeçtiğimi niye dünden sorduğumu
Her olup biteni böyle kadere yorduğumu
Anladım biraz utandım
Bittim benden bu kadar
Akacak su durmaz akar
Söylendiğim kader benim aptallığım
Yansın yanacak gemiler
Dönmem çok uzak geriler
Kaçtım kendi yoluma kalbim saklandığım
Bir yol var ki dönülmez
Gözyaşım da silinmez
Doğrusu hiç bilinmez ne kadar yaşayacağım
Yeryüzünün bu saatinde iyi olmak mümkün mü, bok gibiyim anne, hatta boktan bile beterim diyemedim tabii ona; güçlü görünmeye çalıştıkça zayıflayan kuru bir sesle, iyiyim anne, iyiyim, dedim.