Hatice kaytan

Hatice kaytan
@Yanki_ege
iskenderiye kütüphanesi yandığında yok olan kitapları bilmediğimiz için minnettarlık duymamız gerekir çünkü nelerin yok olduğunu bilmiş olsaydık tesellisi imkânsız bir durumda olurduk."
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Zor aşk...
Duydum bana sevgin Dünya kadarmış, Anladım Dünyanın dar olduğunu , Gel yalanlar söyle, seni sevdim de Gidiyor olsan da sana geldim de , Doğruyu söyleme günün birinde söyleme, Ellere yâr olduğunu...
Gece yolculuğu...
Geceleyin otobüste ne yana gittiğini şaşırır insan Ne zaman geceleyin düşşem yollara Ne zaman camdan baksam karanlık Göz uykulu, ben uyanık Yüreğim sıkışır, aklım karışır Senden uzağa mı, sana doğru mu gidiyorum Bilemem... Bir telaş alır beni, korkarım Yaklaşmaya çalıştıkça mesafeler uzar diye Karanlıklar düşlerimi bozar diye, korkarım Söyleyemem Bir ışık görünür çok uzaklarda Dağ başında birinin penceresi mi Hasta mı var evde? Neden yanar o ışık? Kuşkular kemirir yüreğimi Sevinçten uykuları kaçmış biri mi? Güneşi mi bekler? Seni mi? Bilemem Tek bekleyen ben değilsem Ölmek isterim Ölemem Çiledir gecede yolculuklarım... "Gece Yolculuğu" Yıldız Kenter & Dr. MetinVural
Bu günlerde..
Ne sevdadan döndü başım Ne kaybettim kendimi Hepsi poz hepsi unutmak içindi halimi Hayatım karpuz kabuğundan bozma bir tekne mi Beni rüzgarsız bıraksın Yoruldum yıktım dağıttım elimle kurduğumu Bugün vazgeçtiğimi niye dünden sorduğumu Her olup biteni böyle kadere yorduğumu Anladım biraz utandım Bittim benden bu kadar Akacak su durmaz akar Söylendiğim kader benim aptallığım Yansın yanacak gemiler Dönmem çok uzak geriler Kaçtım kendi yoluma kalbim saklandığım Bir yol var ki dönülmez Gözyaşım da silinmez Doğrusu hiç bilinmez ne kadar yaşayacağım

Sozda

@_ewr
·
Yeryüzünün bu saatinde iyi olmak mümkün mü, bok gibiyim anne, hatta boktan bile beterim diyemedim tabii ona; güçlü görünmeye çalıştıkça zayıflayan kuru bir sesle, iyiyim anne, iyiyim, dedim.
Sayfa 8 - Everest Yayınları·Kitabı okudu