Anne! Hani o pamuk ellerinle yüzüme dokunup yüzümü yüzüne benzetirdin
Derdin ki "Kaşların benim kaşlarım gibi"
Hani derdin ya "Keşke gözlerini görebilseydim?"
Ben de "Gözlerim gözlerine benziyor." derdim
Şimdi anlıyorum neler hissettiğini
Duydum ki sevgilinin yüzü aydan parlakmış, hilalmiş kaşları
Onu gören yanından ayrılmak istemezmiş
Gülünce dişleri inci gibi parlarmış
Elinde kına çiçeği olurmuş bazen
Bazen bir yetimin eli olurmuş elinde
Çoğu zaman hüzünlüymüş
Ağlarmış geceler boyu
Sessiz sessiz ağlarmış
Sessiz diyorlar ama anne
Ben her gece çölü kaplayan ağlayışını duyuyordum
Uykudan ağlayarak uyanmamın sebebi buydu
Avuçlarımı yüzüme tutup öyle uyuyordum
Anne! Hani sevgiliyi görmek için köyüne gitmiştim ya?
O gün ellerini nasıl kokladıysam çöl boyu gül kokusu gitmedi burnumdan
Sanki sen de yanımda yürüyordun
Anne, o saadetli evine yaklaşırken kalbim duracak gibiydi
Eşiğini öptüm ellerini öper gibi
Çok az kalmıştı görmeye
Kapı açılacak ve sevgiliyi görecektim
Kapı açıldı... Ama göremedim, yoktu