Mehmet Zülfü Yarcel
@Yarcel
“Vuslat”
“Pencere”
“Beyaz Şapkalı Kadın”
kitaplarının yazarı…
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
HÂLÂ İNSAN KALABİLDİK Mİ?
“Ölüm, kalanın yüreğine emanet bırakır ayrılığın keskin acısını.”
Her zaman kalan için acıdır ölüm; gidenin pek umrunda değildir ki artık dönüşü olmayan bir yola girerek dünyaya dair ne varsa bırakıp gitmiştir zaten. Bu açıdan bakarsak aslında Gazze’de insanların yaşadıklarını, düşmanın onlara yaşatmak istediklerini daha iyi anlayabiliriz. Katledilen onca insan değil de onların acısını yaşayan, yasını tutanlardır asıl cezalandırılan ki
“Ölüm, her türlü acının son bulduğu bir başlangıçtır.”
Bundan daha öte bir eylem yoktur bu yalan dünyada. Çocukları öldürmeleri de bundan kaynaklıdır esasen. Çünkü evlat acısının ağırlığını taşıyabilecek bir sözcük yoktur hiçbir dilde. Sözlüklerde karşılığı olmayan bir acının ağırlığı, yaşamayanlar tarafından bilinemez. Böylesi acılar yaşatarak insanların dirençlerini kırmaya çalışıyorlar ancak unuttukları temel ve sarsılmaz bir şey var “iman!”
Böylesi büyük acıların karşısında dimdik ayakta kalabilmek imanla, inançla iligili olabilir ancak yoksa başka bir açıklaması olamaz. Onların güçlü silahları bu “iman”ın karşısında elbet bir gün yenilecektir. Herkes acısını içine atıp üzerlerine çöken karanlığın ellerinin kalkacağı günü sabırla bekliyor. Dağların ardından onlar için doğacak olan o günün şafağını bekliyorlar. Onlar için gün muhakkak doğacaktır ancak bizim için bunu diyebilir miyiz?..
Bizler her şeye rağmen hayatlarımıza devam ediyoruz. Kimimiz gözlerimizi kapatarak, kimimiz kulaklarımızı tıkayarak yaşanılanları görmezden gelebileceğimizi düşünerek her gece başımızı yastığa koyuyoruz, sabahını göreceğimizin belli olmadığı bir sabah için. Ancak ne kadar uğraşırsak uğraşalım hâlâ sahip olduğumuz (varsa tabi) vicdanımızın sesini kısamayız. O bıkıp usanmadan kendini bizlere duyurmaya çalışacaktır. Bazen
“Nasıl ki gidenin değil de kalanın omuzlarındaysa ayrılığın yükü, ölüm de gidenin değil kalanın yüreğine bırakır acısını.”