Herkes birbirine hastalıkların en korkuncu olan can sıkıntısını aşılıyor, herkes dertler içinde bir şeyler arıyor. Bari bir gerçeğe varsalar da ya kendilerine ya başkalarına yarasa.
Ölü değil mi bu adamlar? Oturdukları yerden uyumuyorlar mı? Ben yatakta yatıyorum, kafamı valelerle ve aslarla doldurmuyorum diye kabahatli mi oluyorum?
Bir insan ne kadar katı yürekli kötü niyetle olursa olsun, bu saf çocuk ruhuyla bir defa karşılaştı mı onu sever ya da koşullar dostluğa imkan vermeyince ondan hoş, unutulmaz bir anı saklar.