Anamızı babamızı, anamız babamız oldukları, çocuklarımızı da bizim uzantımız oldukları için severiz. Kardeşlerimizi de, erkek ya da kız kardeşlerimiz oldukları için severiz. Belli bir yaştan sonra, bir kadını severiz -hey ulu Tanrım! Sen bilirsin niye sevdiğimizi- o da bizi sever. Ve günün birinde bizi buna zorlayan başka nedenler kalmadı mı, bütün bu sevgilerin tuz buz olmasına ses çıkarmayız.