Kitap güzeldi fakat çok fazla duygu betimlemeleri vardı. Okuduğumda gözlerim yavaş yavaş ağırlaşıyordu.
Bazı yerlerde bir türlü sadede gelemiyordu. Okurken o sayfaları atlatmak istiyordum ama kaçırmaktan korkuyordum satırları.
Genel bakımdan konu güzeldi.
Yer yer güldüren, yer yer hüzünlendiren. Bazen sinir krizine sokup, bazen de mutlu eden bir kitaptı.
Beni en güldüren sayfalar Selim, Alphan ve Fırat'ın diyaloglarıydı.
Hayatımda okuduğum en sıkıcı kitaplardan bir tanesiydi. Bir türlü sadede gelmiyordu. Kitabın başı çok heyecanlı ama ortası ittire ittire...
Okuduğuma değdi mi? Bilmiyorum. Hiç olmazsa okudum.