Kitaplarla varolus
@YasoD
"Dayanamıyorum artık Theo, yaşamın ağırlığına daha fazla dayanamıyorum. Unutmaya çalışıyorum ama olmuyor. Kulağımdaki çığlıklara karşı koyamıyorum..."
Vincent van Gogh
93 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
Beynimiz aldığımız bilgileri işleme yeteneğine sahiptir, ancak bunun bir bedeli vardır: Önemsiz olanı önemli olandan ayırmakta zorluk çekebiliriz ve tüm bu bilgi işleme süreci bizi yorar.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Organize zihni anlamanın anahtarı, zihnin kendi başına, sizin istediğiniz şekilde düzenleme yapmadığını kabul etmektir.
Kuşlar Yasına Gider, ilk bakışta bir baba-oğul hikâyesi gibi görünse de aslında insanın zamana, bedene ve kaçınılmaz değişime yenilişini anlatan bir roman.
Merkezinde, gençliğinde kimseye haber verme zahmetine bile katlanmadan aklına estiği gibi yaşayan, minibüsler alan, insanları oradan oraya taşıyan, uzun yol ve tır şoförlüğü yapmış bir baba, Aziz var.
Aziz, o kadar başına buyruk ve araçlara o kadar düşkün ki, seyahatte olduğu sırada vefat eden küçük oğlu Suat‘ın cenazesine bile katılamıyor. Ancak Suudi Arabistan’da geçirdiği bir kaza sonucunda bir bacağını kaybederek evine, Denizli’ye dönmek zorunda kalır.
Kitabın anlatıcısı olan oğul ise başka bir yük taşıyor. Babasına bakmak, onun gururunu incitmemeye çalışmak ve en zoru da sonucu değiştiremeyeceğini bilerek çabalamak…
Roman, bu ilişkiyi küçük ama duygusal kırılmalar üzerinden kuruyor. Hayatını bağımsızlık üzerine inşa etmiş bir insanın, zamanla en çok kaçtığı şeye, bağımlılığa ve muhtaçlığa yakalanması hikâyenin merkezindeki en güçlü çatışma.
Hikayeye gerçeküstü sayılabilecek küçük dokunuşlar eklemiş yazar. Ankara’dan Denizli’ye yapılan yolculuklarda aniden ortaya çıkan bir at ya da kısa süreliğine beliren bir çocuk gibi birtakım mistik öğeler romandaki havayı hiç bozmuyor, aksine her şey o kadar yumuşak ve büyülü akıyor ki satırlarda…
Uygun bir zamanda okunması gereken, dili sade ama duygusu ağır bir kitap. Bitirdikten sonra geriye sessiz ama güçlü bir etki bırakıyor; hâlâ hayattaysa bir babaya sarılma isteği gibi.
Kitaba adını veren Bu Dağlar Kömürdendir türküsünün sözlerinin bir kısmını da ekliyorum yazıma tabiki
Bu yol Pasin’e gider
Döner tersine gider
Şur’da bir garip ölmüş
Kuşlar yasına gider...
Babalar, alınlarımıza yazılmış yalnızlıklardır.
En münasip zamanda, en isabetli silleyi Allah'tan başka kim vurabilir?