Kitaplarla varolus
@YasoD
"Dayanamıyorum artık Theo, yaşamın ağırlığına daha fazla dayanamıyorum. Unutmaya çalışıyorum ama olmuyor. Kulağımdaki çığlıklara karşı koyamıyorum..."
Vincent van Gogh
93 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
- Siz erkekler birbirinizi ne kadar tutarsınız!
- Siz kadınlar da birbirinizi yersiniz.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kadınlar erkeklerden idealler yaptıklarını zannederler. Onların bizden yapabildikleri şey ancak sahte Tanrılardır...
Bu asrın tapındığı şey servettir. Asrın Allah'ı para.
Puan vermedi
"Beklemek yavaş bir ölümdü. Gelmeyeceğini bildiğin birini beklemekse delilikti..."
”Sana iki kayboluşun masalını anlatacağım şimdi. Bir de yürüyen bir ağacı...” diye başlayan masal diliyle anlatılan ama çok gerçek bir yalnızlık hikâyesi Öksüz Ağaçların Çobanı.
Eser, romanın anlatıcısı olan kahramanımızın “ilk acısıyla” açılıyor. O acı, henüz çocuk olan anlatıcımızın dinlemekte olduğu bir masalın da yarım kalmasına sebep oluyor.
Romanın bir diğer kahramanı ağaçlarla “köklenmiş”, insanı değil de o ağaçları duymayı seçmiş ve “deli” olarak etiketlenmiş Meryem.
Ağaçların gölgesinde filizlenen bu aşkın kahramanları kısa bir birlikteliğin ardından, Meryem'in tedavi için yurtdışına gitmesiyle ayrılıyorlar. Yıllar sonra, Gezi Eylemleri’ne benzer bir atmosferde tesadüfen tekrar karşılaşırlar. Ama hikâye bu kavuşmayla bitmiyor; yeni bir hikâyenin ve bir büyük ayrılığın daha kapısını aralıyor...
Eser, içindeki resimlerle de anlatısına güç katıyor. Romanın kapak tasarımı da, içinde yer alan çizimleri de İsmail Güzelsoy imzası taşıyor.
Hem bol bol güleceğiniz hem de bolca hüzünleneceğiniz bir eser. Ancak Güzelsoy’un mizahı güldürmek için değil; acıya dayanabilmek için var bu kez...
Kitabı bitirdiğimde bir masaldan çıkmış gibiydim. Ama masalın ardından gelen his çok tanıdıktı:
Bazı insanlar hayata tutunmak için sesini yükseltmez; başka bir insanda kendini arar.
İnsanın kurtulması gereken hatıralar acılı değil, mutlu zamanlarına ait olanlardır.
