Kitaplarla varolus
@YasoD
"Dayanamıyorum artık Theo, yaşamın ağırlığına daha fazla dayanamıyorum. Unutmaya çalışıyorum ama olmuyor. Kulağımdaki çığlıklara karşı koyamıyorum..."
Vincent van Gogh
93 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
Sandığımdan da aptalmışım! Hayır, aptal olan ben değildim, aşk insanı aptallaştırıyor. Ah, şu aşk denen şey...
Sayfa 110
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Her şeye çoktan pes etmiş gibi yaklaşmak en iyisiydi. Böylece hayal kırıklığına uğramaz, yara almazdım.
Sayfa 100
İçimizdeki vatan hainleri
Puan vermedi
Ahmet Altan’ın O Yıl eseri, Osmanlı Dörtlüsü roman serisinin son halkasını oluşturuyor ve 1915 yılını merkeze alıyor.
Eski bir konakta yaşayan ve “ölülerle konuşan” Osman adlı karakter aracılığıyla, o dönemin bireysel hikâyeleri okura yansıtılıyor.
Roman, iki ana eksende ilerliyor: Bir yanda Çanakkale cephesinde, vatanı için kahramanca savaşan topçu subayı Ragıp Bey; diğer yanda ise Tehcir Kanunu günleri.
O Yıl, Ragıp Bey'in, "yanlışlıkla" tehcire sürülen Ermeni sevgilisi, başhemşire Efronya’yı bulmak için çökmekte olan bir imparatorlukta, umutsuz bir inatla çıktığı yolculuğu merkezine alıyor.
Yazarın anlatımında Enver Paşa:
Stratejik hatalarıyla binlerce askerin ölümüne yol açan bir lider olarak eleştirel bir ışık altında gösteriliyor.
Talat Paşa da:
Tehcir sürecinin sembolik yüzü olarak oldukça sert bir şekilde eleştiriliyor.
Kitap, 1915 ve Tehcir Kanunu dönemini çok sert bir dille anlatıyor; ‘kıyım’, ‘vahşet’, ‘canilik’ gibi ifadeler oldukça yoğun.
Ancak yazarın olayları bu kadar tek taraflı bir bakış açısıyla yorumlamasına katılmıyorum.
Edebi dili etkileyici olsa da, tarihî bir dönemin böyle yorumlanması bana objektif gelmedi.
Edebiyatın özgür alanına saygım sonsuz; fakat bazı anlatılarda daha dengeli olunması gerektiğine inanıyorum. Bu romanda ise bu dengeyi göremedim.
Bu yüzden kitabı devam ettirmek yerine yarıda bırakmayı seçtim.
Bazen bir kitabı yarım bırakmak yenilgi değildir; aksine kendi okur seçimimize sahip çıkmaktır.
Affetmek her zaman bizim elimizde değil ki... Bazen affetmek istesen de affedemezsin.
Sayfa 214
Baba olmak demek hiç bitmeyen bir endişe taşımak demek. İnsan, çocuğu büyüdükçe bunu daha iyi öğreniyor.
Sayfa 174