Acayip kitaplardı, daha önce hiç böylesini görmemişti. İki kitapta da yüzlerce numaralı bölümler vardı ve bunların birbiriyle pek ilgisi yoktu. Bölümler kısa kısaydı, en fazla iki üç paragraf, bazen birkaç cümle vardı sadece, bazen de tek bir aforizma: “Düşünceler duygularımızın gölgesidir -ama daha karanlık, daha boş ve daha basittirler.” “Bugünlerde kimse ölümcül gerçeklerden ölmüyor - çok fazla antikor var.” “Bizi tüm kitapların ötesine taşımayan bir kitap ne işe yarar ki?”