" Gece göklerin kızıl ve mavi süslerini yere indiren bulutlar, neden biraz da beni yükseltmediniz, göklere ve uzaya, ellerin uzandığı her bir parçaya, nefes aldığım her noktaya. Aciz bir insan olmaktan yorulmuştu, elinden ölüm de gelmiyor du yaşamakta çünkü ikisinden de iğrenmişti. Sahi nedendir böyleydi? Deniz ve Okyanusların dipsiz mavisi gibi sevdiği bu evreni ne karartmayı başarmıştı. Yine insandı, insanın içini karartabilen yine sadece insandı."
Furkan S./ Çatı Katı Hikayeleri