“Hakikatin yalnızlaştırdığı hür ruhlara…”
Vel asr/Kaleme ve yazdıklarına ant olsun
Ölümle ödüllü/Müebbete yolcu
Ümitvar/Yaşıyoruz sessizce
Zaman dönedursun o güne hasret...
Hak yemek, kanuna mugayir bir sey yapmak, kalp kırmak korkusuyla bir türlü iş göremezdi.
İsterdi ki elinden çıkacak iş sade kanuna değil, teamüle, insanlık ve nezaket kaidelerine de uysun, yani dört başı mamur olsun…
ağrısı dayanılmaz olmasına karşın ağrıdan değil, duyduğu iç sıkıntısından inledi.
"Hep aynı şey... Günler, geceler hep aynı…Ah bir an önce bitse! Ne bir an önce bitse? Ölüm, karanlık. Yok, yok. Her şey ölümden daha iyidir!"