“Hakikatin yalnızlaştırdığı hür ruhlara…”
Vel asr/Kaleme ve yazdıklarına ant olsun
Ölümle ödüllü/Müebbete yolcu
Ümitvar/Yaşıyoruz sessizce
Zaman dönedursun o güne hasret...
“Ettik o kadar ref-i taayyün ki Neşati
Âyine-i pür-tab-ı mücellada nihânız.”
Ey Neşati! Kendimizi ruh iklimlerinde öylesine yitirdik ki artık günün parlak aynalarında bile görünmez olduk.
Bir aşk en çok geceyi sever hem âşık da…
Çünkü aşkın tekilliği ile ancak gecelerde baş başa kalır o.
Bu durumda gece , aşkın sırlarıyla dolu olacaktır. Nitekim gece, bütün kutsal metinlerde “gizlilikleri örten” olarak geçer.