İnsan günümüze ait bir şeyler buluyor içinde. Kendi kendime hep diyorum demek değişen hiçbir şey olmamış...Memleketim o zaman da aynı şeylerle savaşmış, şimdi de aynı şeylerle savaşıyor. Vatanına, vatandaşına düşman olan insanlarla kavgamız hiç bitmeyecek gibi. Nasıl çıkacağız karanlıktan aydınlığa merak ediyorum doğrusu. Daha ne kadar yanmamız gerekecek?
Ayza öyle bir karakter ki beni naif erkeklerin, aşk ne demek bilen erkeklerin hâlâ var olduğuna inandırıyor. İşin kötüsü o bir kitap karakteri ve öyle erkekler yok
Bu kitabı ilk okuduğumda 8 yaşındaydım. Kendisi benim ilk romanımdı. Bana o zaman hissettirdikleri şeyle şimdi hissettirdiği şey hala aynı. Eksiği yok fazlası var. Şimdi 19 yaşındayım ve hâlâ ne zaman okusam bana özel hissettirir. Ne zaman okusam rahatlarım sebepsizce mutlu olurum...