Yeşilinkızı
@Yesilinkiziii
“Dolce far nıente”
“Ben dünyadan ziyade kafamın içinde yaşayan bir insanım.”
İyi Toplum Yoktur1000Kitap
Şuna inanıyorum ki bir yazarın tüm fikirlerini benimsemek zorunda değiliz. Her düşüncesine katılmak zorunda da değiliz. Okuduğumuz her kitaptan ruhumuza dokunan, bizi iyileştirecek yönleri keşfedebilirsek yeterince faydalanmış olabileceğimizi düşünüyorum.
Nihan Kaya’nın bu kitabıyla ilgili sonsuz eleştiri yapılmış. Haklı olunan noktalar var tabiki, bazı eleştirilere katılıyorum. Çok fazla alıntı yapılmış; alıntıların içeriği tabiki anlamlı ve konuyla ilgili ancak bir yerden sonra beni rahatsız etti diyebilirim. Ben Nihan Kaya’yı okumak istiyorum çünkü.
Yer yer kendi kitaplarının tanıtımını yaptığını farkettim. Buna gerek olmadığını düşünüyorum. Sıkı bir takipçi sevdiği yazarın tüm kitaplarını en kısa sürede temin eder zaten. Bunun yanında feminist görüşlerini yoğun bir şekilde hissediyoruz. Hak verdiğim yerler gerçekten çok fazlaydı. Ancak bana fazla gelen detaylar da mevcuttu. Kadının birçok toplumda değişmesi zor olan bir düzen ve kültür karşısında yaşadığının farkındayım. Sorgulama fırsatı bulmadan kendimizi bu düzenin bir parçası olarak görüyor ve sessizce boyun eğiyoruz. Ancak Türk kızları için saray hizmetçisi benzetmesini hoş karşılamıyorum. Gelinin, eşinin ailesi tarafından bir nesne olarak görüldüğü konusuna da katılmıyorum. Kadından ev işi bekleme konusundaki eleştirilerine hak veriyor ancak bu beklentiyi hiçbir zaman dayak, tecavüz, cinayet, şiddet kapsamında değerlendirmiyorum. Bu benzetmelerin ağır olduğunu düşünüyorum. Türk kültüründe, örf adetlerimizde yemek kıymetlidir. Sofrada birliktelik önemlidir. Ancak yemeği bir ayin, tapınak olarak, kadını da hizmetçi olarak görmek de kırıcı tabirlerdi. Sevgili Nihan Kaya bir avuç fındıkla, haşlanmış patatesle doyabilir ancak bu benim için ve yemeyi seven toplumumuz için çok mümkün değil. :)
Nihan Kaya’nın bu
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Uzun bir süredir böyle nefes kesen, dokunaklı, büyüleyici bir roman okumamıştım. Kendi adıma romanın konusundan ziyade yazarın üslubuna hayran kaldığımı belirtmeliyim. İnanılmaz bir betimle gücü ve dil zenginliği olan bir yazarla karşı karşıyasınız. Anlatımı çok güçlü. Okurken büyük bir iştahla sayfaları çeviriyor ve içime işleyen cümlelerin arasında kayboluyor gibiydim. Yazarın ilk kitabının bu ustalıkla yazılması takdire şayan doğrusu.
Kitabın konusu kısaca şöyle özetlenebilir:
Talmadge belki de birçok kişinin hayalini kurduğu bir hayatı yaşıyor. İçinde birçok meyvenin yetiştiği büyük bir bahçenin sahibi. Yetiştirdiği meyveleri yük arabasına yükleyip, pazarda satan, kimsenin etine sütüne karışmayan sessiz, kendi halinde yaşayıp giden yalnız birisi.
Kız kardeşinin sessizce kendisini terk edişinin sebepleri üzerinde mesai harcamak dışında tasası olmayan biriyken bahçesinden meyve çalan iki küçük hamile kızla tanışmasıyla hayatı bambaşka bir hale evrilir ya da alt üst olur.
Bir insan yaptığı iyilikten pişman olabilir mi? Karşılıksız yaptığımız yardımdan fedakârlık bekler miyiz?
Sahipsiz insanların hayatı için ne kadar çaba gösterebiliriz?
Talmadge iyilik timsali bir adamdı. Gereğinden fazla sorumluluk alan bir insandı.
Kendince en iyisini yaptı belki ama okuyucu aynı fikre sahip olmayabilir.
Okunması şiddetle tavsiye edilir.
Bazı kitaplar elimizden günlerce hatta aylarca düşmez. Bu kitaplardan bir kısmını henüz okumaya hazır olmadığımız için bitiremezken bir kısmını da bitirmek istemediğimiz için uzatırız birlikteliğimizi.
“Şimdi şehir için kalp zamanı” her cümlesini zihnime kazımakla uğraştığımdan olsa gerek uzun bir süredir elimde ve baş ucu kitabım oldu. Kitabın içeriği söyleşilerden oluşuyor. Soru-cevap şeklinde ve karşılıklı dostça sohbetin yazıya geçirilmiş hali. Bu samimi sohbete çayınızı alıp eşlik ediyorsunuz. Kaçırdığınız bir yer olduğunda sohbetten geri kalmıyorsunuz. Biraz bekleyip idrak edip sohbeti tekrar başlatabiliyorsunuz.
Sohbetin belirli bir konusu yok. Konuların hepsi birbirinden bağımsız ama bir o kadar da birbiriyle ilgili. Her soru beraberinde farklı bir soruyu getiriyor. Her cevap sizi uzun bir düşünce alemine sürüklüyor. Biraz zihin mesaisi yaptırabiliyor. İçinde bulunduğumuz modern zamanın ruhsal hastalıkları ve bu hastalıklara sunduğu reçetelerle mutluluğun anahtarını bize uzatıyor.
Kemal Sayar’ın fikirlerini ifade ediş tarzı her zaman çok dikkatimi çeker. Bir cümle bu kadar mı net ve doğru olarak ifade edilir. Bunu üslubuyla çok güzel yansıtıyor. Cebren ve hile ile sevdiklerime okutmayı planlıyorum. Zihninize ve kalbinize serpiştirdiği şifa tohumlarıyla farkında olmadan iyileştiğinizi ve umutlarınızın yeşerdiğini hissedeceksiniz.
Buna eminim.
Yüreğimi ısıtan mucize gibi bir kitap bitirdim.
‘Yeşilin kızı anne’ kitabını okuyup beğenenlerin bu kitabı da seveceğini düşünüyorum. Benzer detayları olan iki muhteşem kitap.
Dahi kahramanımız Willov Chance ailenin tek çocuğu. Evlat edinilmiş bir çocuk ve ebeveynleri tarafından çok seviliyor.
Kişisel yorumuna göre kendisi tuhaf ve farklı bir çocuk. Yaşıtlarına göre normal tavırlar sergilemiyor. Yetişkinlerin beklentilerinin üstünde davranışlar sergilemesi ve ergen yaşıtlarının gösterdiği davranışlardan farklı davranması sebebiyle ‘Tuhaf’ olarak etiketlendiriliyor. Varoluşsal soruların cevabını bulmaya çalışan, eğitim sistemini sorgulayan bir kız. Mevcut eğitim sisteminin beklentilerini karşılamadığını büyük bir cesaretle ifade ettikten sonra eğitim danışmanına gönderilerek fazla soru sorulması engellenmeye çalışılan, sürüden kovulan yalnız bir kurt. Üstün zekâlı kızımız anadili dışında kendi çabasıyla iki dil (Vietnamca ve ispanyolca) öğreniyor ve günlük hayatında pratik yaparak dil konusunda yeterli olmaya çalışıyor.
Uğurlu bir rakamı var. 7.
Ve takıntılı olduğu iki konu var.
Tıbbi sorunlar ve bitkiler.
Yaşıtları hayal aleminde yaşayan bir ergenken bizim kızımız ideal bir dünyada yaşama hayalleri kurup günün 24 saatini araştırma yaparak geçirmek istiyor.
Tıbbi sorunlara, özellikle de cilt hastalıklarına büyük ilgi duyuyor.
Küçüklüğünden belli gözlemler yaparak hastalık teşhisleri koymaya çalışıyor.
Bitkileri çok seven ve evinin arka bahçesini bir ormana çeviren küçük bir kız.
12 metre boyunda bir bambu ağacı, çeşitli bitkiler ve tropikal meyveler yetiştirdiği bahçesi onun sığınağı ve tek arkadaşı.
‘Beklediğimiz şey nadiren gerçekleşir;
gerçekleşen beklemediklerimizdir.’
Çok geçmeden anne ve babasını bir trafik kazasında trajik bir şekilde kaybediyor.
Bu travma
Fark et. Konu sensin.1000Kitap
İçeriğini çok merak ettiğim bir kitaptı. Büyük bir keyifle okudum. Kapak fotoğrafının güzelliğine değinmesem olmaz. Dışıyla da içiyle de beni dinlendiren bir kitaptı kesinlikle.
İçerikten biraz bahsetmek istiyorum.
Kitabımız bir karakter tanıma rehberi.
İşe öncelikle kendimizi tanıyarak başlamalıyız. Herkesi bir kenara bırakalım. Sen kimsin, ben kimim? Gerçekten kendimizi tanıyor muyuz? Kendimize dürüst olalım. Nasıl bir mizaca sahibiz? Dışardan insanlar tarafından nasıl görülüyoruz?
Kendimizde eleştirdiğimiz yönlerimiz var mı?
Kendimizi beğeniyor muyuz? Kırılgan mıyız, çok mu iyimseriz, çok mu gerginiz, çok mu geçimsiziz..
‘Nasıl bir insanım yahu ben’ diye sorduk mu kendimize. Hep etrafı izliyoruz, farklı karakterlerle iletişim halindeyiz. İletişim kurduğumuz insanları tanımaya çalışıyor ve kendimizle uyumlu olup olmadığına bakıyoruz. Gözlemlerimiz neticesinde yola devam edip etmeyeceğimize karar veriyoruz. Ama bir aynaya bakalım. Konu bugün biziz.
İnsanlarla sağlıklı bir iletişim kurmanın temel yolu öncelikle kendimizi tanımaktan geçiyor. İhtiyaçlarımızı, zaaflarımızı, isteklerimizi, ilgilerimizi bilmeden iletişim kurmamız ve günlük yaşamımızı idame ettirmemiz çok zordur.
“Ben neden böyle bir insanım?” diye sorduk mu kendimize acaba. Kendimizde sevmediğimiz bir olumsuz özelliğimizi gördüğümüzde ya da bir başarısızlığı tattığımızda faturayı kendimize kesebiliyoruz ancak bunun sebepleri üzerine düşünüp kendimizi düzeltmek için çaba gösteriyor muyuz bu çok önemli.
İkili ilişkilerimizde mevcut mizacımıza göre kırabiliyoruz, zarar verebiliyoruz ya da incinen zarar gören taraf biz olabiliyoruz.
Mesleğimiz yaşamımızın kalitesi için çok önemli ama seçtiğimiz ya da seçeceğimiz mesleğimiz için gerçekten uygun bir mizaca sahip miyiz? Sorulacak birçok soru var. Cevabı merak