"...
Seni hiçbir dünya telaşına değişmedim ben.
Evlerin ve kalabalığın ağırlığını sana üstün tutmadım..
Yoksulluğun acısından hafif bilmedim acını
Nereye gidersem gideyim seni yürüdüm hep.
Sevincini bir barış,bir bayram sabahı gibi taşıdım içimde...
Sesine güvendim , gözlerine en çok yakışan o sürekli yaz ikindisine. Bütün öksüzlerin kederi ile baktım yüzüne.
Ne zaman geleceği düşündüysem , bir haksızlığı haykıran herkese senin soluğunu verdim.
Butün hapislerin penceresi yaptım seni , sonra tutup kenar mahallelerin yalnızlığını gösterdim.
Bir özür , bir bağışlanma umuduyla.
Sözüne inandım , gövdene ondan çok..
Dönüp dönüp sana geldikçe anladım özgürlügün aşk olduğunu. Alışkanlıklara yenilmedim ben seni bir alışkanlığa dönüştürmek istemedim yalnızca.
Işıklı bir korunak arıyacağım sesinin kıvrımlarında gelmen iyiliktir diyeceğim.
Yüreğinden başka yanıtım olmayacak..."