İçimdeki boşlukla düştüm ben dünyaya. Dolduramadım.
Bu kaygan zemine hiçbir vakit alışamadım; doğduğum evde bile hep yurtsuz kaldım. Ömrüm boyunca yerimi, kim olduğumu arayıp durdum; bulamadım. Varlığım ağır bir yük olup bindi omuzlarıma, altında kaldım.
Sayfa 294
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Asıl çocukların derdi olur. Bugün dert diye çektiklerimiz hep o zamanın mirası. Kabuğu soyuldukça acıyanlar, en çok çocukluk yaraları değil mi?
Sayfa 290
İçlerinde derin yaralar taşıyanlar, dışarıdaki yaralara kolay kolay itibar etmezdi.
Sayfa 268
Kendimizi biricik sandığımız şu hayatta eninde sonunda birbirimize, bilhassa benzemekten en çok çekindiklerimize, babamıza ve annemize benzeyeceğimizi bilmek ne acı.
Sayfa 265
“İnsan bir kere tökezleyince bir daha yere sağlam basamıyor, kimselere güvenemiyor.”
Sayfa 256