“Ey Toprak An, sen bizi bağrında barındırır, dünyanın dört köşesindeki insanları beslersin! Sen söyle insanlara, onlara sen anlat!”
“Hayır, Tolgonay, sen anlat! İnsansın sen. Her şeyden yüce, her şeyden akıllısın. İnsansın sen! Sen anlat!”
“Öldürecek misin kendini? Başına gelecekleri biliyor muydun? Bir daha bu bisiklete bindiğini görmeyeceğim!” diye bağırmaya başladım.
Onun buna aldırdığı yoktu.
“Bir daha düşmem, nine,” dedi. “Düşeyim bakayım nasıl olurmuş, dedim. Bisikletten hiç düşmemiştim de…”