Bazen , karşılıklı iki kapısı olan bir odamız varmış gibi geliyor; ikimiz de kendi kapımızın kolunu tutuyoruz, birimiz gözünü kırpsa, diğerimiz kendi kapısının ardına kaçıveriyor ve ilki tek bir söz söylemeye kalksa , ikincisi kesinlikle çoktan kapıyı arkasından kilitlemiş ve gözden kaybolmuş oluyor.Kapıyı tekrar açacak, çünkü bu belki de insanın terk edemediği bir oda.İlki ikincisine bu kadar benzemese, sakin olsa , ötekine bakmıyormuş gibi davransa , odayı sanki herhangi bir odaymış gibi yavaş yavaş düzene sokacak; ama bunun yerine , o da kapısının orada aynı şeyi yapıyor, hatta bazen ikisi de kapılarının arkasına saklanıyorlar ve güzelim oda bomboş kalıyor.