Zeus️️️
@Yildirimbabacik
OLİMPOSUN BİR NUMARALI KRALI️️
Şu anda okuduğu kitaplar
Benim için insanlar arasındaki yaşam, her gün her an korkuyla doluydu. Bir kelimeyle bile olsa karşımdakine dürüstçe bir cevap veremezdim; çünkü o cevabın karşımdaki kişinin beklentisini boşa çıkaracağından veya onu öfkelendireceğinden dehşetle korkardım. İnsanları memnun etmek, onların gözünde zararsız biri gibi görünmek için bulduğum tek çare ise 'palyaçoluk' yapmaktı. İçimde fırtınalar koparken, kendimi bir uçurumun kenarında hissederken bile yüzüme taktığım o maskeyle insanları güldürmeye çalışırdım. Benim için mutluluk, başkalarını güldürebildiğim o saniyelerden ibaretti. Çünkü eğer gülmezlerse, beni fark edeceklerdi; beni fark ederlerse, içimdeki o korkunç boşluğu, o 'insan olmama' halini göreceklerdi. Benim hayatım, işte bu utanç verici maskeli balodan ibaretti. İnsanlar, benim bu soytarılığımı neşeli bir kişilik sanıyorlardı; oysa bu sadece bir hayatta kalma mücadelesi, bir gizlenme biçimiydi. Sonunda insanlığımı yitirdiğimi anladığımda, artık ne korku kalmıştı ne de umut. Sadece sonu gelmez, buz gibi bir yabancılaşma.
Alekssey'in rulet masasındaki davranışları, sadece para kazanma isteğiyle açıklanabilecek hareketler değildir. Rulet onun için bir çıkış kapısı gibi görünür, fakat esasen Polina'nın istediğini yerine getirme arzusunun ve kendini kanıtlama çabasının bir yansımasıdır. Oyun masasının başında yaşadığı her yükseliş ve her çöküş, duygusal hayatındaki gelgitlerle doğrudan ilişkilidir. Bu nedenle kumar, bir eğlence değil; kendi değerini sınama alanına dönüşür.
Roman boyunca Alekssey'in zihninde ortaya çıkan gerginlik, ruletin vaat ettiği hızlı yükselişle güç kazanır. Para kaybettiği anlarda bile oyunun çekiciliği azalmadığı için masadan ayrılmakta zorlanır. Bu durum, irade gücünün ne kadar kırıldığına işaret eder. Yazar, bu hâli dışarıdan tanımlamaz; onu duygu geçişlerindeki sert değişikliklerle sezdirir. Alekssey'in "kazanırsam Polina'ya faydam olur" düşüncesi, her şeyi göze almasının temel nedenidir ve bu bağlılık, oyunun cazibesiyle birleşerek bir bağımlılık döngüsüne dönüşür.
Dostoyevski, bağımlılığı Alekssey'in dışında, çevredeki birçok kişide de gösterir. Rulet salonundaki insanlar, görünüşte birbirlerine benzemeseler de aynı umuda tutunurlar. Tek hamlede her şeyi değiştirebilmek... Bu arzu, aklın önüne geçer. Alekssey'in gözlemleri, bağımlılığın büyük sözlerle değil, küçük davranışlarla kendini belli ettiğini ortaya koyar. Bir oyuncunun masaya yaklaşırken attığı hızlı bir adım, parayı yerine bırakırken tereddüt etmesi veya kazanır kazanmaz düşüncesizce artırması bu hâlin göstergeleridir. Böylece roman, bağımlılığı ahlak dersi veren bir sesle değil; hayatın içinden, doğal bir tablo içinde anlatır
Açıkçası anlatımı mükemmel ve beni sonunda ağlatan bir kitap hafızamı kaybetseydim ilk okuyacağım kitap olurdu ayrıca gerçeğe bu kadar yakın olması çok iyi madeline miller'in 2012 yılında orange en iyi roman ödülü kazanan kitabıdır. (bkz: ben kirke) ile aşık olduğum yazarın ilk kitabının başlığının olmaması üzdü.
tanıtımında yazan yazı;--- spoiler ---
tanrılar beni küçük yaşımda sürdüler yuvamdan, itiraz edemedim; çelimsiz, beceriksiz, silik bir evlattım. söyleyecek söz bulamadım, alt tarafı bir ölümlüydüm. yalnız kalmanın, yenik düşmenin nasıl bir şey olduğunu bilirdim sadece. sen böyle yenikken başkasının iyi talihinin nasıl diken gibi battığını da.
lakin kader örgüm henüz sonlanmamıştı. sürgünüm aristos achaion’un yanına, güzelliğinin güneşi dibinde diz çökmeye çıkmıştı. mağlup olmuştum lakin böyle bir güzellik karşısında mağlup olmaktan kim utanır ki? hikâyelerimizde o en iyimiz, en kahraman, en kuvvetlimiz olarak geçer. hikâyelerimize göre bunun sebebi damarlarında akan ilahi kandır. hikâyelerimiz yaşlılar tarafından ateş başlarında anlatılır, kahramanlardan bahseder ama kahramanlar yaşlanmaz hiç.
hikâyelerimizde savaşı yiğit akha’ların kazandığı anlatılır...
hikâyelerimiz gerçeği söylemiyor. savaşın kazananı olmaz. çağlar geçer, üstümüzde takımyıldızlar dönüp durur, ayla güneş her zamanki yollarını bitkin takip eder ve biz, biz felakete uğramışlar, biz sevdiğinden ayrı düşmüşler aşkın içimizi titreten şarkısı kulağımızda, huzursuz yatarız düştüğümüz yerde.
