Hayatımda böyle aniden açılan çukur, fiziksel bir boşluk yaratırcasına içimi boşalttı. Burada mesele, ne kalbim ne de mutluluğumdu; mesele, hayatın ta kendisiydi. 
Fenadır çözmek Tanrı’nın buyurduğu bağları; Ama değil miyiz ki hâlâ fundalıkla rüzgârın çocukları,
Evden uzakta, ah, hala seninle benim adıma
Salınıyor katır tırnağa usulca, Kuzey kırlarında.