Evet, kusurluydu. Fakat gönül meselelerinde bunun ne önemi var? Biz insanlar bir şeyi sevdik mi severiz. Mantığın bunda yeri yoktur. Hatta mantıksız sevgi pek çok açıdan gerçek sevgidir. Sevmek için bir sebep oldu mu herkes sevebilir. Böyle bir şey cebinize bir peni koymanız kadar doğaldır. Ama bir sebep olmadan sevmek… Kusurları bilip onları da sevmek… İşte bu nadir, saf ve mükemmel bir şeydir.
“Leylâ evet deseydi, edebiyat değil sosyoloji olurdu..
Leylâ, evet deseydi, efsane değil evinin kadını olurdu..
Hayır dedi, aşkın ömrünü uzattı, ama Mecnun’un ömrünü kısalttı..”
"Açgozluluk ahlaksizlikyir."Okunmasi gereken yapıt felsefik örneklerle günümüzdeki adalet olgusunu öne seriyor.Adalet dediğimizde aslında biz ne düşünüyorüz düşündüğümüz şey adaleti sağlıyor mu ??