Bütün kitaplarda okuduğumuz "iyimserlik" ve "ümit" gibi kelimelerin alt tarafı birer sözcük olduğunu idrak ediyorum. Bu sözcükleri ilk telaffuz eden alimler belki de onları anlamlandırma arayışı içindeydiler ve böyle bir uyarıcıya nasıl tepki verceğimizi görmek için bizleri kobay olarak kullandılar
-Peki ama Dill, adam ne de olsa bir zenci.
-Hiç umurumda değil. Onlara öyle davranmak hiç doğru değil. Hiç kimsenin öyle konuşmaya hakkı yok, mide bulandırıcı bir şey.
Birinin kötü olduğunu düşündüğü bir şeyle seni nitelendirmesi hiçbir zaman hakaret değildir. O kişinin ne kadar zavallı olduğunu gösterir sana, seni incitmez.