Hayatına her şey yolundaymış, hiçbir şey değişmemiş gibi yaparak devam edebileceğini; rotasını koruyabileceğini, "-mış gibi" yapmayı sürdürebileceğini sanmıştı.
Aslında insan en çok kendine yalan söylerken yorulur. Çünkü o 'rotayı koruma' çabası, aslında fırtınanın tam ortasında durduğunu kabul etmemek için harcanan beyhude bir dirençtir. Oysaki dağılmak, toparlanmaya çalışmaktan daha dürüstçedir bence