Herkesin uyuduğu bir evde uyanık olmak, uyuyamayan için sorundur. Hareket alanı kısıtlanır, ses çıkarmamak için hassasiyet göstermek gerekir. Kimsenin hiçbir şey düşünmediği yerde ise düşünüyor olmak aynı etkiyi yaratıyor.
Bomboş sahte sevgiler...
Sırf zaman geçsin diye kurulan ilişkiler. Menfaatlere dayalı birliktelikler. Birbirini kaybetmekten korkmayan, değer vermeyen insanlar...
Hikâyenin sonuna kadar zihnimde tıpkı bir ödev gibi kalan ifade "sevmek ve eksik kalmak" oldu.
Eksiklik sevgiyi doğuruyor, sevgi de eksikliği kucaklıyor ama bu ikisinin arasında "tereddüt" eden kalbim beni sık sık yalnız bırakıyor.