Yunus Aslan
@Ynsasln
Şimdi arasam ne derim bilmiyorum, ne dersin, ne kadar susarız?
Şimdi arasam seni,
arayabilsem...
Bildiğim tüm dillerde "dön" desem sana,
Diyebilsem...
bu kadar insan olmasam ben,
bu kadar insan olmasan sen,
böyle gururlu, böyle afsız.
Vicdanım acıyor,
sarılsan geçecek.
Gelsem şimdi sana,
öyle aniden,
bağırsam biraz gözlerinin içine baka baka, seni nasıl sevdiğimi,
seni nasıl büyük,
anne, baba gibi,
seni nasıl her şeyden çok sevdiğimi bağırsam.
Dökülsem sana
dökülebilsem...
Sende karşı koymasan bana,
sende karşılık versen hatta.
Bu kadar insan olmasak,
böyle bencil, böyle kinci...
İçim yanıyor,
sarılsan geçecek.
Bu kadar insan olmasak sevgilim. Haklı sanmasak kendimizi, mükemmel sanmasak, savaşmasak...
Bastırmasak özlemlerimizi, saklamasak...
Özledim sarılsam geçecek
Hani bir evre vardır ya toparlamaya çalıştıkça diğer taraftan dökülür, sıkı sıkıya tutunduğu şey elinde tuz buz olur, kırıklarını birleştireyim dersin daha çok dağılır. Tam oradayım işte.
İnsan çok sevmekten, kıyamamazlıktan, üzememekten ve hep alttan almaktan kaybeder. Hayat ilk olarak kendini yok sayanları harcar. Durumumu şimdi daha iyi anlıyorum…