Canım
Birini pencere kenarına çiçek koyacak kadar sevmek lazım
His boşluğu ve iç burkulması diye bir şey varmış
Çok sevince anladım
Hayat, o evde yerin yok diyor
Yerini bil
Evdeki ve sokaktaki tüm savaşları kaybettiğim yerdeyim
Hâlâ, güzel olduğunu bilmeden
Güzel duranı seviyorum
Ellerini takip ediyorum, hâlâ
Elin ısısıyla kalbin ısısı birbirine ne yakınmış
Kalp sıkışıyor, el buz
Yüzümü yağmura uzatsam geçecek diyorum
Geçmiyor
Ev buz
Anlamaktan, kaybetmekten, sevmekten
Beklemekten yoruldum
Uykuya sarılmaktan
Sen, o evde sarılmaktan korkanların en uzağında dur
Olur mu?
Öyle birine âşık ol ki
Her şeyi unut, dans etmeyi hatırla
Birini pencere kenarına çiçek koyacak kadar sev
Çok sev. Çok küs. Çok barış
Ellerini takip et sonra.
Ellerinde ne gördüğümü bulursan
En sonunda, ilk gördüğüne gülümse
Güzel gülene âşık ol
Âşık olursan bir gün benim kadar
Yüzünü yağmura uzat…