Acımasız, kahredici bir dünya. Öyle ki biraz olsun vicdanı olanlar için yaşamak müthiş eziyetli bir sancı. Yoksulluk, kan revan, haksızlık, hukuksuzluk, huzursuzluk, hudutsuzluk elinde balyozla bekliyor insanların tepesinde. Ne vakit sinesinde bir umut yeşertmeye yeltense olanca şiddetiyle indiriyor vahşi darbesini. Ve bir daha vurmak üzere kalk diye bekliyor. Takat mı dayanır bu zulme.. Düşünsenize birisi başkasının alçaklıkları yüzünden yaşayamıyor yaşaması gereken ömrü. Başkası daha çok alabilsin diye biri elini uzatamıyor hakkı olana. Biri daha çok konuşabilsin diye öbürü köpek gibi susuyor. Birisi ötekinin kabalığı yüzünden nezaketine nezaket ve tabii olarak incinmelerine incinmek ekliyor durmadan. Ağlıyor, acıyor, kanıyor, inim inim inliyor. Yaşamak güzel şey diyorlar, amenna. Fakat o yaşamak bu yaşamak değil. İnsanları gönül ferahlığıyla yaşatmayanların iki yakası bir araya gelmesin.