Yunus Çimen
@Ynscmn
İngilizce Öğretmeni
Atatürk Üniversitesi
Erzurum, 1992
148 okur puanı
Nisan 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Zavallı Feride..
Kitap genel itibariyle anne ve babasını kaybettikten sonra yanına yerleştiği teyzesinin oğluyla evlenmek üzereyken aldatıldığını öğrenen Feride’nin her şeyi ve herkesi terkettikten sonra giriştiği hayat mücadelesini ve kendiyle insanları keşfini anlatıyor. Fakat burada Feride’ye üzülmemek elde değil. Anne ve babasını erken yaşta kaybetmesi ve uçarı bir çocuk olmasından, genelde ciddiye alınmamış, hassas kalbi fark edilmemiş, kimi duyguları ya hiç tatmamış yahut tattıklarını bir zamana kadar anlamlandıramamış yahut yetinememiş. Kitabın finalinde Feride’nin Kâmran’la bir araya gelmesi Feride açısından beni biraz sevindirse de diğer taraftan hayal kırıklığına da uğradım. Acaba gerçekten insan her şeyi affedip geride bırakabilir mi ? Evvelce aşina olduğu yüze, kalbe tekrar ilk günkü nazarla bakabilir mi ? Hele bu kişi çok sevdiği biriyse. Benim için cevap : Asla. Bana kalırsa Feride sevgiyi tam olarak anlamlandıramamış birisi. Kendi başına hayatını sürdürürken kendi içinde sürekli Kâmran’la hesaplaşması bence kırıldığının tezahürü, oysa o , günün sonunda sevgisinden zannediyor. Gerçek sevginin ihaneti sırtlayabileceğini düşünmüyorum. Feride’nin bunu bir yerde umursamamış olmasının içinde aradağı sevgiyi dışarıda bulamamasından mütevellit. Kâmran’ın sunduğu şeye tutunmaya çalışmış. Hülasa, Feride’nin ve Kâmran’ın hikayesi kitapta bitiyor. Şayet devam etmişse hikayeleri bir yerde, Kâmran’ın Feride’nın hassas ruhunu defalarca yaraladığına neredeyse adım kadar eminim.
Şeyh Şamil’in Komutanı olan Hacı Murat’ın hayatını anlatan biyografik bir eser. Gayet akıcı ve okunmaya değer. Fakat beni ilk sayfasındaki şu kısım çok etkiledi ve çok şey anlattığı da aşikâr:
‘ Farklı çiçeklerden büyük bir buket toplamış eve gidiyordum ki bir çukurun içinde büyüleyici bir kızıllıkta tam çiçek açmış ‘Tatar’ adını verdiğimiz, etrafı dikkatlice biçilen, eğer kazayla kesilecek olursa ele batmasin diye orakçıların kuru otların arasından çıkardığı bir deve dikeni fark ettim. Onu koparıp buketin ortasına yerleştirmeyi aklıma koydum. Çukura indim çiçeğin ortasına yapışmış ve tatlı miskin bir uykuya dalmış olan tüylü hezen arısını kovup çiçeği koparmaya koyuldum. Ama bu çok zor bir işti: elime sardığım mendile rağmen sapının her yandan batması yetmezmiş gibi bir de öylesine sağlamdı ki beş dakika boyunca lifleri tek tek parçalayarak uğraşıp durdum. Nihayet çiçeği söküp aldığımda sapı paramparça olmuştu ve çiçek artık öyle taze ve güzel görünmüyordu. Dahası kabalığı ve biçimsizliği ile buketteki narin çiçeklerin arasına yakışmıyordu. Kendi yerinde güzel olan çiçeği boş yere mahvettiğime pişman oldum ve onu fırlatıp attım. ‘
Bundan yaklaşık 15 yıl evvel, çok sevdiğim Ezel dizisinde bir sahnede doktorunun Ezel’e ‘ İmkansızı başarman dileğiyle’ şeklindeki notuyla hediye ettiği bu kitabı yıllar önce alsam da bugün okuyup bitirme şansım oldu. Kitabın yazarı ve kahramanı olan Henri Charriere, nam-ı diğer Kelebek, işlemediği bir cinayet yüzünden ömür boyu hapse mahkum edilir. Fransa’da başlayıp Venezüela’da biten macerası bütünüyle esaretten kurtulma çabasıyla dolu. Kelebek, hiç durmadan, 13 yıl boyunca özgürlüğüne ulaşmaya çalışıyor, bu uğurda defalarca başarısız oluyor, ölümlerden dönüyor, yine de çabasından vazgeçmiyor. 13 yıl sonunda çok istediği ve kendisinden çalınan özgürlüğüne kavuşuyor. Otobiyografi tarzında yazılmış kitap edebi kaygısı olanları sükutu hayale uğratabilir. Fakat ümit etmekten, hayal etmekten ve özgürlük uğruna hiçbir şeyi yapmaktan imtina etmeyen Kelebek’in hikayesi okunmaya değer. Şimdiden iyi okumalar.
Oğuz Atay okumak beni iyice hasta etti. Muazzam bir yazar olmasına karşın, yine de keşke hiç tanışmasaydım kendisiyle.. İnsana Tutunamayanlar’ın benzeriymiş, devamıymış gibi bir his veren Tehlikeli Oyunlar, Hikmet Benol’u intiharına giden süreçte çevresiyle ve ekseriyetle kendisiyle olan çatışmalarını, keşkelerini, savaşlarını, eleştirilerini anlatıyor bize. Okunmalı. Canım Hikmet.
Dizindeki tümör sebebiyle hastaneden hastaneye doktordan doktora savrulan kahramanımızın yer yer eksiklik hissi ve utanç, yer yer acı ve ümitsizlik fakat kimi zaman da içinde kök salmasına engel olmadığı ümidiyle felaketine karşı koyma sergüzeşti. Okuyana ciddi manada tesir eden insan, eşya , hissiyat tasvirleriyle müstesna bir kitap. Hastanın, hastanenin ve hasta yakınlarının anlaşılması bakımından bir empati aynası Dokuzuncu Hariciye Koğuşu. İlerde nasip olursa muhakkak tekrardan okuyacağım . Hemen her cümlesinin sindirilerek okunması gereken bir eser. İyi okumalar.
