Emrah coşkun
@YottaVuslat
Zamanın soytarısı değildir sevgi…
O değişmez kısacık günlerle ve haftalarla.
Direnir ve katlanır mahşerin ucuna dek.
Yanılıyorsam bunda ve çıkarsa yanlışım,
Ne hiç kimse sevmiştir, ne ben şiir yazmışım.
~Shakespeare 116. Sone~
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Herkes kalbine bir sığınak arar, ben bir sükûnet. Kimse kalbime giremez, bende oradan çıkamam. İşte o yüzden, yok bana bu cihanda bir yer.
Sühaİnsan ve Duygular
İnsanlar göğe bakınca dilek dilerdi,
Süha ise sessizce yıldızları izlerdi.
Ve şöyle düşünürdü:
Gerçek sırlar parlayanlarda değil, sönmüş yıldızların küllerinde gizliydi.
Onun bakışıyla bir yıldız kendini hatırlardı.
Parladığı an, Süha da kendini hatırlardı.
Süha’ya göre, yeryüzünde en yalnız olan, gökyüzünü en iyi anlayandı.
Mihri..Hayat ve İnsan
Bir zamanlar, denizlerin en derininde bir ada saklıydı. Bu ada haritalarda görünmez, pusulalarla bulunmazdı. Çünkü o ada, insanların yüreklerinde gizlenirdi. Bu adanın adı Mihri idi.
Mihri’nin kıyıları durgundu.. rüzgar bazen şarkılar fısıldar, bazen hıçkırıklar taşırdı. Kimi zaman yosunlarla örtülür, kimi zaman ışıkla parlar, ama her zaman sahibini beklerdi.
Her insanın içinde bir Mihri vardı, ama birçok kişi oraya gitmeye cesaret edemezdi. Çünkü adada saklıydı unutulmuş anılar, yarım kalmış cümleler, dile gelmemiş haykırışlar…
Kimileri uzaktan bakar, Burası benim olamaz, derdi. Ama ada en çok onlara aitti. Çünkü mihri adası, sahibinin bakışlarına göre değişirdi.
Bir gün karanlık bir zindan, bir gün çiçeklerle dolu bir bahçe.
Mihri’nin sırrı şuydu.
Onu gören, aslında kendi ruhunu görürdü.
Ve yolculukların en büyüğü, başka toprakları fethetmek değil, kendi Mihri’sinde bir ev kurmayı öğrenmekti.