Kevser
@Youarenot
...Öyle bir lisan ki... Neye benzeteyim bilmem? Konuşan bir ruh kadar güzel olsun, bütün kederlerimize, neşelerimize, düşüncelerimize, o kalbin bin türlü inceliklerine, fikrin bin çeşit derinliklerine, öfkelere tercüman olsun;bir lisan ki bizimle beraber bir matemin ümitsizliğiyle ağlasın... İşte bir lisan istiyoruz ki onda o nağmeler o derinlikler olsun. Fırtınalarla gürlesin, dağlarla yuvarlansın...
~Halit Ziya Uşaklığil'e göre Mai ve siyah romanında ki Ahmet Cemil'in ağzından dil anlayışı. (Servet-i Fünun Dönemi) ~
AnlatamıyorumŞiir
Ağlasam sesimi duyarmısınız,
Mısralarımda;
Dokunabilir misiniz,
Göz yaşlarıma,ellerinizle?
Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,
Kelimelerin kifayetsiz olduğunu
Bu derde düşmeden önce.
Bir yer var,biliyorum
Her şeyi söylemek mümkün;
Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum
Anlatamıyorum
~Orhan Veli Kanık~
Âsaf'ın mikdarını bilmez Süleyman olmayan
Bilmez insan kadrini alemde insan olmayan
~Ziya Paşa~
Atiyi karanlık görerek azmi bırakmakŞiir
Âtiyi karanlık görerek azmi bırakmak...
Alçak bir ölüm varsa, emînim, budur ancak.
Dünyâda inanmam, hani görsem de gözümle.
İmânı olan kimse gebermez bu ölümle:
Ey dipdiri meyyit, 'İki el bir baş içindir.'
Davransana... Eller de senin, baş da senindir!
His yok, hareket yok, acı yok... Leş mi kesildin?
Hayret veriyorsun bana... Sen böyle değildin.
Kurtulmaya azmin neye bilmem ki süreksiz?
Kendin mi senin, yoksa ümîdin mi yüreksiz?
Âtiyi karanlık görüvermekle apıştın?
Esbâbı elinden atarak ye'se yapıştın!
Karşında ziyâ yoksa, sağından, ya solundan
Tek bir ışık olsun buluver... Kalma yolundan.
Âlemde ziyâ kalmasa, halk etmelisin, halk!
Ey elleri böğründe yatan, şaşkın adam, kalk!
Herkes gibi dünyâda henüz hakk-i hayâtın
Varken, hani herkes gibi azminde sebâtın?
Ye's öyle bataktır ki; düşersen boğulursun.
Ümîde sarıl sımsıkı, seyret ne olursun!
Azmiyle, ümidiyle yaşar hep yaşayanlar;
Me'yûs olanın rûhunu, vicdânını bağlar
Lânetleme bir ukde-i hâtır ki: çözülmez...
En korkulu câni gibi ye'sin yüzü gülmez!
Mâdâm ki alçaklığı bir, ye's ile şirkin;
Mâdâm ki ondan daha mel'un daha çirkin
Bir seyyie yoktur sana; ey unsur- îman,
Nevmid olarak rahmet-i mev'ûd-u Hudâ'dan,
Hüsrâna rıza verme... Çalış... Azmi bırakma;
Kendin yanacaksan bile, evlâdını yakma!
