Taleyi coşduğu zaman sahilləri basan, ağacları yıxan, evləri dağıdan, torpağı bir yerdən başqa yerə yuyub aparan azğın bir çaya bənzədərdim: onun önündən hər kəs qaçar, qarşısına heç kim sədd çəkə bilməz, azğınlığına hamı boyun əyər. Lakin belə olsa da, insanlara sakit vaxtlarda ehtiyat tədbirləri görməyə, yəni sədlər və bəndlər qurmağa heçnə mane olmur, elə etmək olar ki, çaylar daşınca sular ya kanala doğru yönəlsin, ya da azğın və təhlükəli daşqının mümkün qədər qarşısı alınmaqla daha az ziyan dəysin.
Tale də belədir: o da öz gücünü ona qarşı çıxa biləcək məziyyətlər olmayan yerdə göstərir və öz zərbələrini onu saxlaya biləcək sədd və bəndlərin inşa edilmədiyi tərəfə yönəldir.
Orhan atasını kiçik yaşlarında itirdiyi üçün ailəsini dolandırmaq məcburiyyətində qalır. 20 il tikinti şirkətində işləyir. Bacılarını böyüdür, oxudur. Amma bir gün şirkətdə kadr islahatı olduğuna görə işdən çıxarılır və dostunun da təkidi ilə yemək kursuna gedir. Sonradan şirkətə yenidən çağırılsa da başa düşür ki öz xəyallarının ardınca getməli və yeni həyata başlamalıdır.