Akortsuz kalp

Akortsuz kalp
okur.... çizer... ressam...
Ayrılık ne biliyor musun? Ne araya yolların girmesi, ne kapanan kapılar, ne yıldız kayması gecede, ne güz, ne ceplerde tren tarifesi, ne de turna katarı gökte… İnsanın içini dökmekten vazgeçmesi ayrılık. İpi kopmuş boncuklar gibi yollara döktüğü gözlerini, birer damla düş kırıklığı olarak toplaması içine. Ardında dünyalar ışıyan camlar dururken duvarlara dalıp dalıp gitmesi. Türküsünü söyleyecek kimsesi kalmamak ayrılık...
Reklam

Akortsuz kalp

, bir kitabı okumaya başladı
Şükrü Erbaş
8.3/10 · 14bin okunma
Serbest bıraktım sizi kuşlar, Şimdi uçun benim gönlümden Onun gökyüzüne...
Kalbim, asri mezarlıklarda yorgun bir mihmandar...