Bazı kişiler şiir yazdırır ancak öyle özel kalabilirsin.. Bazı kisiler ise, şiiri yaşatır. Şiir gibidir her yaşadığın..Kavgasında,sevgisinden,giyimine,saçından,gözlerinden, kokusundan...Her anı şiirin kendisidir..Bu kişilerin hayatından gelip geçersin her anını özlersin.Yerine kim gelse yerini doldurmuş gibi davranırsın.Sonunda bakarsın ki o yaşadığın şiir gibisi olmuyor..Sen hep şiir yazıp,yazıp diğerlerini ozellestirip durmuşsun hayalinde..
Neyi anlayacaksın, biliyor musun?? Şiir yazmak değil şiirin kendisini bende yaşadığını..Ne denli şiirsel olduğunu benimle olanların.Sadece kelimelerde değil damarında ki kana kadar işlediğini şiir gibi benimle yaşadıklarının. Fark edeceksin yanıp yanıp kül olacaksın, sevdiğim..
Düstur edinmek lazım sevgiyi..Öylesine olan hicbirseyin yolu sevgiden geçmez. Hissederek hissiyatlı olmalı. Hersey kişiye münhasır olmalı. Tek ve sadece senlik..Yoksa Leyla çirkinse Mecnunun en güzeli olur muydu?
Hersey çok güzeldi.Herşey çok hüzünlüydü. Ve ne kadar çok acı vardı...Benliğin her tarafında çınlasın acı, başlangıcı ve sonu olmaksızın sağır edici bir sonsuzluğa uzanır gibiydi.
Sayfa 145 - Edebiyat, Felsefe ve Bilim·Kitabı okuyor