Hersey çok güzeldi.Herşey çok hüzünlüydü. Ve ne kadar çok acı vardı...Benliğin her tarafında çınlasın acı, başlangıcı ve sonu olmaksızın sağır edici bir sonsuzluğa uzanır gibiydi.
Sayfa 145 - Edebiyat, Felsefe ve Bilim·Kitabı okuyor
Hayatımda hep sevdim ve sevgimi hiç terk etmedim..Avuç içi kadar dostlarım oldu. Ama önemli olan benim için dürüstlük, vefaydı.sevdiklerim gittiler ama geri döndüklerinde gördüm ki sevgileri kor olmamış yandıkça yanmış..
Benim gibi içi kurumuş, körelmiş birinin bunu yazarken neredeyse utanç duyuyorum bağrında yeniden çiçekler açıyordu, kızıl damarlarımda coşkuyla aktığını, duygularımın usul usul kımıldanıp canlandiklarını ve ister tatlı ister acı olsun bilinmeyen bir meyve gibi olgunlaştığımı hissediyordum.