Yunus ERDEM

Yunus ERDEM
Savaş bitmiş, ben nöbette unutulmuşum.
Ölülerin yanından onları görmeden geçip gitmek, çok eskiden beri insanlığın alışkanlığıdır, dedi doktorun karısı.
Sayfa 301·Kitabı okudu
Reklam
Bir gün gözlerim yeniden görmeye başlarsa, başkalarının gözlerinin içine bakacağım, ruhlarını görebilecekmişim gibi, dedi.
Sayfa 278·Kitabı okudu
Aslında körlük, umudun tükendiği bir dünyada yaşamaktı.
Sayfa 213·Kitabı okudu
Nasıl ki cüppe giymekle keşiş olunmuyorsa, eline asa almakla da kral olunmaz, bu asla unutulmaması gereken bir gerçektir.
Sayfa 213·Kitabı okudu
Özür dilerim, bana ne olduğunu anlayamıyorum, dedi, biz de gerçekten anlayamadık, onun bile anlayamadığı şeyi, sırf görüyoruz diye bizler nasıl anlayabilirdik.
Sayfa 179·Kitabı okudu
Reklam