Sizi gökteki kuşla, insanları eğlendirmek ve doğayı güzelleştirmek için yaratılmış kuşla kıyasladım. Hep şunu düşündüm, Varenka, biz insanlar, kaygı ve telaş içinde yaşayan biz insanlar, gökteki kuşların kaygısız ve masum mutluluğunu da kıskanmalıyız.
Etrafta ne kadar çok insan var kendisine yapılan aldatmaları konuşan ve bunun için karşısındakini suçlayan. Peki, burada en büyük aldatan kim? kendimiz değil miyiz bunca aldatılmanın ve hayal kırıklığının mimarı? Kendimiz değil miyiz daha kendimize bağlanamadan bir başkasına bağlanan? Kendimiz değil miyiz daha kendimize bir ada ve liman olamamışken bir başkasına ada ve liman olmaya çalışan?
Günün birinde kendinin de üzerinde seveceksin. Bu yüzden de sevmeyi öğrenmelisin önce. Bu yüzden sevginin acı kadehinden içmelisin. En iyi sevgilinin bile kadehi acıyla doludur. Bu acı Üstinsan’a özlem doğurur, böylece senin ve seni yaratanın dudaklarını kurutur.
“Yürümeyi öğrendiğimden beridir koşuyorum. Uçmayı öğrendiğimden beri kimseye ihtiyaç duymadan havalanıyorum. Hafifledim ve uçuyorum artık, kendimle baş başayım, bir tanrı dans ediyor bende.“