Lübnanlı aydının aklı, yarılmış bir akıldır; otuz yıldır sahnelenip duran oyunu izliyor. Sonra uyumak üzere evine gidiyor.
Bu aydın aklı üç temel hastalık taşıyor: Bencillik, ilgisizlik, korkaklık.
Lübnanlı aydının aklı bencildir; anlık çıkarından, servet toplamak için pratik yoldan başka bir şey düşünmez.
(...)
O ilgisizdir. Olaylarla ilgilenmez, onları tartışmaz, eleştirmez; bir şey veya kişi hakkında görüş sahibi olmamaya tutkundur hep. Kendisini görevinde, uğraşında, ticaretinde, malında mülkünde sıkıntıya düşürecek herhangi bir söz sarf etmemeye tutkundur.