Yüsra

Kişi, değişir, ama, hep, aynı kalır.
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Kişi, yaşamı boyu, bir yerde takılıp kalıp, yolda olduğunu sanabiliyor; ya da, ters taraftan, sürekli yürüdüğü halde, bir yerde durduğunu ...
Yola çıkan kişi, yerle bir olmazsa, bir yere varır sonunda.
Yola çıkan kişinin tek 'yardımcı'sı, yolu, yanında, onunla birlikte yürüyendir -yoldaştır ...
Yollar hep eğridir - bu yüzden sendeleyip durur doğru-dürüst yürüyen kişi: O, düzdür, yönü bellidir; belirsiz, sallantılı olan, yoldur. Zaten, hep, kırık-dökük, paramparça ilişkiler bırakıp ardında, böylesine yıkıcı, yırtıcı bir yolda yürümüyor mu yaşam?