Yola bir kez çıkmış kişi, dursa bile, artık, hep, yolda kalacaktır.
Yön de yoldur, yer de ...
'Durum' yoktur artık;
yön vardır - ve yürümek:
'Durum' yerine 'Yürüm' ...
Zincirlerin -gergin ya da gevşek- tam yokluğu da, boşluğa köle olmaktır.
Köleliğe tek çare, herhalde, zincirlerini koparmak ve zincirsiz kalmak değil, kendi zincirlerini kendisi yapmış,
kendisi kendi ayaklarına takmış, bağlamış olmaktır
- özgürlük de budur ...
(Hani, "kendi kendisinin efendisi olmak"tan söz edilir ya ... )
Yerleşiklikten rahatsız olan kişinin gezginlikte aradığı, aslında, yerleşebileceği bir yerdir:
Düzenini bozarak gezginliğe çıkan kişi, kendi düzeninin peşine düşmüştür.