Yusuf Konakci
@YusufKonakci
56 okur puanı
Ocak 2017 tarihinde katıldı
Kırmızı Pazartesi
*1982 Nobel Edebiyat Ödüllüdür eser*
Asırlardır devam etmiş, hayatî bir öneme sahip olan(!) "namus"un korunamaması ertesinde süregelen bir cinayet öyküsü. 10 üzerinden 10' luk bir gerçek yaşam uyarlaması. Tepeden tırnağa sarsıldım... Öyle ki hala kafamda taşların oturamamasına şaşırıyorum... Şöyle ki...
Ortada bir maktul var (Santiago Nasar) ve bir katil (Pablo ve Pedro Vicario adında ikiz kardeşler.) Santiago Nasar' ın Angela Vicario adlı genç kadının bekaretini bozduğu iddia edilir. Burda kocaman bir ünlem koyuyorum [!] Zira kitapta Angela Vicario' nun bekaretini kim ile kaybettiği (ki kaybedilen bir şey midir?) anlatılmıyor. Şaka gibi değil mi? Suçun işlendiği bile sabit değil. Marquez' in üst aklı yine yoruma açık olduğu için , yazarımız Marquez' in suçun kim tarafından işlenip işlenmediği hususu umrunda bile değil. Ona göre suç denilen şey, ki varsa, o da toplumdur.
Hikâyenin başında cinayeti kimin işlediği ve maktulün kim olduğu hemen okuyucuya anlatılır. Marquez şunu diyor; "sakın beni polisiye öykücüsü sanmayın. Amacım katilin kim olduğunu son 15-20. sayfalarda söylemek, gerilimi tırmandırmak, okuyucuyu farklı alanlara yönlendirmek değil. Zira sosyolojik bir gerçeklikten bahsediyorum."
Bizim doğu törelerini düşünün. Marquez Kolombiya' da yaşanan bu hikayeyi bizlerde de yaşanan binlerce hikayelerden bir tanesini dile getirmiş. 1983 Cannes Film Festivali' nde ödül alan Yılmaz Güney' in Yol' u gibi...
Marquez bu namus cinayetini sadece ikiz kardeşlere yüklemiyor. Ahlâk cinayetlerinin sorumlularını toplum olarak bizlere yüklüyor. Zira İkiz kardeşler cinayeti işlemeden çok önce, kasabada her yerde Santiago Nasar' ı öldüreceklerini söylüyorlar. Bunun nedeni bana göre Santiago Nasar' ın kasabayı terk ederek cinayetin önlenmesi ya da toplumun bir şekilde
Yusuf Konakci
Nobel ödülü kitaba verilmez. Yazara verilir.
Reklam
Gabriel Garcia okumanın zor olduğu konusunda çok şey duydum, çok şey okudum. Okuduğum ikinci kitabı bu ve her ikisinde de dil ve işleyiş açısından abartılan denli zorlanmadım. Yalnızca aşk romanı sevmediğim kanaatinde kesinleşmeme yardımcı oldu.
Ikinci olarak dikkatimi çeken -diğer kitapları nasıldır bilmem- çocuk yaştaki kızlarla ilişkiye giren karakter sorunu. Dönem şartları nedir bilmiyorum, hangi dönem olursa olsun; gemiden indiği andan itibaren ona emanet olarak gönderilmiş ve "kız çocuğu" olduğu her halinden belli olduğu tasvir edilen kıza şehvet duyan 50 yaşında bir adam midemi bulandırıyor.
Kitap buram buram erkek egemenliği ve zihniyeti kokuyor, kesinlikle bir feministin okumaması gereken bir kitap. Kendimi feminist addetmem ancak bu ataerkillik beni dahi rahatsız etti.
Düşük puan vermemin sebebi, bunlarla birlikte beni çok da içine almayan aşk romanı oluşuydu. Yani tamamen kişisel.
Son olarak, finali beklediğimin aksine iyi bitti. Umarım okuyabilen herkes benim aksime keyif alır.
Yusuf Konakci
Gabito'ya 4 puan verdiniz, kemiklerini sızlattınız. Olmadı bu :) Aşk romanlarından nefret eden bünyeme büyülü gerçekçilik sosuyla aşk romanı okutan yegane yazardır Marquez.