"Şimdi ulus yaratıcıları türedi. Kendilerini bu toprakların tek efendisi ilan eden bu güçler, binlerce yıldır iç içe yaşayan farklı etnik kimliklerden, inançlardan insanları zorla asimile ederek tek bir kimlik yaratmaya çalışıyorlar, bütün bu yaşadıklarımız bu planın eseri."
"Bence de öyle," dedi Papaz Bedros, göğsünde asılı haçı öperek, "Tanrım bizi koru," dedi, "Daha yolun başındayız. Hiçbir zaman gerçekleşmeyecek olan bu plan için çok kan dökecekler..."
"Çok mutluyum Roc. Çok mutluyum. Seni ilk gördüğüm günden bu yana unutmadım. Harput sokaklarında seni ararken korktum. Seni gördüğümde, tanıdığımda seni sevmeyeceğimden korktum Roc."
"Neden korktun Sato?"
"Ya çok kaba bir erkeksen, ya duygusuzsan, ya sevmeye, aşka değer vermeyen biriysen, ya çok cahil biriysen diye korktum."
"Ben medreseyi seçmedim, bütün çabaları insanı bu dünyadan, dünyanın nimetlerinden uzaklaştırmak. Kısacası bizi bu dünyada yaşarken, varlığı bile tartışmalı öbür tarafa hazırlıyorlar. Ben yaşadığım bu dünyayı, hayatı sevmek, yaşamak istiyorum."
"Kadın dediğin, görüyorsun ya, öyle bir nesne ki, ne kadar incelersen incele gene de her karşına çıktığında yepyeni oluyorlar."
"Öyleyse tanımak daha iyi."
"Değil. Bir matematikçi demiş ya: Zevk hakikatin keşfinde değil, onun arayışındadır."