Yersiz korkuların ve vehmi endişelerin bir zararı da, belayı davet etmeleri ve dış tesirleri insanın üzerine çekmeleridir. Insan yersiz şekvalarıyla, o şekvaya denk gelecek musibetle-ri; anlamsız korkularıyla o korkulara denk gelecek tehlikeleri; lüzumundan fazla üzüntüyle o hüzne denk gelecek kederleri; gereksiz yere isyanlarıyla o isyanlara denk gelecek acıları yaşam öyküsünün içerisine davet etmektedir. Hz. Ali'nin, "Allah'im! Senden sabır diliyorum" dediğini duyan Resulullah (sav), " sözünle Allahtan ağır bir imtihan istemiş oldun; O'ndan âfiyet dile!" buyurmuştur (Tirmizi, Deavât, 93). Mevlana Hazretleri de yersiz endişelerin kişiyi eninde sonunda gerçek problemlere sürükleyeceğini uzun uzadıya hikaye ettikten sonra șu iki hadis-i serifi öne çıkarır: "Hasta değilken bastayım demeyiniz, hastalık taslarsanız gerçekten hasta olursunuz. Uydurma hastalık gerçek hastalığı çağırır ve sahibini kandil gibi söndürür." (Mesnevi, Cilt 2, 1066-1067) Vehmi acılar da uydurma hastalıklar gibi nihayetinde sahibini gerçek acılara mahkum eder.