Vücudu kuvvet elde etmeye başlayınca kendi eliyle beslenmek zorunda kalan insan, daha güçlendiği dönemlerde rızkını kendi kazanmak zorunda bırakılacaktır. İnsanın acizlik ve zayıflığı azaldıkça Cenab-1 Hakk'ın rahmet ve kudretinden istifadesi de doğal bir şekilde azalacaktır. Ancak dua, insanın acizliğiyle yeniden buluştuğu bir fiildir ve ona bütün kapıları açan sırlı bir güç kaynağıdır. İnsan kendisini güçlü vehmettiğinde, yani zaaf ve aczini unuttuğunda, Rahman ve Rahim isimlerinden ve dolayısıyla Bismillahirrahmanirrahim'in bereketinden mahrum kalacaktır. Aksine zayıf ve yetersiz olduğunu anladığında, bu hislerin zıttı olan güç, yeterlilik, kudret ve rahmeti üzerine çekmiş olacaktır