Gidenlerin anıları acıtır ama hiç gelmeyenlerin özlemleri başkadır, tanımlayamadığımız bir boşluk bırakır insanın içinde. Sebebini bilmeyince ilacını da bulamazsın.
Hiç kimse tohum ekerken ağacı göremez. Görmesen de bekle, sabret.
Bir dert mi geldi başına, belki koca bir çınarın tohumudur o. Tohum çatlıyor ve filizlenecektir, onun çatırtısıdır etrafındaki acılar.
İçimizde ciddi bir boşluk var ve bunu doldurmak için arayıp duruyoruz. Doğuştan herkesin sahip olduğu bir içgüdü gibi ve hiçbir şey bize doyumu yaşatamayacak gibi...