Ömrüm boyunca yaşadığım hep buydu. İçimde gizli bir yakalanma ümidiyle kaçıp durmuştum ve kimse bulup getirmemişti beni. Değil bulunmak istediğimi, kaçtığımı bile farketmemişlerdi.
Bazen yalnızlık her şeyi öyle seyreltir ki duru bi bakışla görüp seçiverir kendine benzeyeni, sonra ona sarılır ve bir daha asla bırakmak istemez. Bence o masada bize olan buydu